Algemeen

Comeback kid niet klein te krijgen

Door Lucas Wenniger ⋅ April 23, 2008 ⋅  Email deze post ⋅  Print deze post ⋅ Post een reactie

Clinton’s kandidatuur hing aan een zijden draadje bij de stemming in Pennsylvania. Half Commentatorland had deze week geroepen dat ze minstens met dubbele cijfers boven Oh BaMa moest eindigen. Mirabile dictu: 55 tegen 45% ging naar Hillybilly. Da’s brak voor Barack, die hier hoopte zijn superswingmomentumkromme nog eens aan te slingeren. Samenvattend is de race dus spannender en tevens saaier dan ooit, maken de democraten gezellig gehakt van elkaar en zit le John op een terras aan fruitmandjes met een parasolletje te nippen.

Mooi gevonden is overigens de uitspraak van us Clint dat ‘Amerika een president verdient die nooit stopt.’ Niet alleen heeft die opmerking een hoog ‘nou, en?’-gehalte en is het een waarheid als een groot lacterend bontgekleurd zoogdier (hulde pleonasme), ook is het alvast een fijn schot door de boeg van el Hussein: mocht hij het in zijn cerebrum halen een stapje terug te doen kan hij over 4+(n*4) jaar gezelligheid verwachten. ‘Zo, dus jij bent die presidentskandidaat die vorige keer omwille van de lieve vrede een stapje terugdeed. En nou gaan wij jou kiezen om die enge Ayatollah waarmee we al drie jaar in een atoomkelderoorlog verwikkeld zijn mores te leren?’