Algemeen

Obama, voor al uw partijcohesies

Door Lucas Wenniger ⋅ August 4, 2008 ⋅  Email deze post ⋅  Print deze post ⋅ Post een reactie

Al-Husseini is middel-lekker bezig, zoals genoegzaam bekend. Hij rijdt in een lelijke bus door lelijke landsdelen, vliegt voor niet-memorable woorden aan een wel-memorabele hoeveelheid Berliners naar de Oude Wereld en springt steeds energiek op alles wat hij kan vinden, of het nu een podium is, een vliegtuigtrap of een zwerfkei. McCain hoort achter de geraniums, kijk mij eens jong fris vrolijk zijn!

Na het moeizaam onderschoffelen van Hillybilly probeert Obama nu ook de verdeeldheid onder de democraten weer wat te lijmen. De kloof was respectabel diep, maar met weloverwogen photo-opps en slinks geritsel achter de schermpjes van zijn blackberry tracht hij nu alle delegates op de conventie overweldigend zijn kant te laten kiezen. Daarvoor maakt hij soms een sprongetje, zoals bijvoorbeeld het pleit om de gedelegeerden uit Michigan en Florida weer de gelegenheid te geven voor hem te stemmen. Om volkomen onbegrijpelijke redenen blijken die dat recht te hebben verloren toen ze hun steun eerder dit jaar aan al-Clinton toezegden. Het is eenvoudiger uitgelegd hoe een Charm-quark zich tot het Higgs-deeltje verhoudt dan te vertellen hoe het Amerikaanse kiesstelsel werkt.

Gouden tijden dus voor BisonKit, maar of er dit najaar gekozen wordt voor Change we can believe in of voor A Leader we can believe in is nog sterk de vraag. De McCain campagne heeft een getrouwe kopie gemaakt van de Barack-methode, compleet met een facebook-app, het recruiten van Friends to Vote en hetzelfde font en huisstijl als de Obama-spammachine. Behoorlijk schaamteloos (Jouwtube). Maar ook hier: in de VS is alles mogelijk.

Eerder meldde dit weblog al dat McCain op zijn intellectuele einde loopt, maar dat is voor de gemiddelde stemmer wellicht minder beangstigend dan een jumpy ebonicschief. We vrezen het ergste: Ieder land krijgt immers het staatshoofd waar het recht op heeft. Zei iemand daar Berlusconi?